अथर्ववेद - काण्ड 20/ सूक्त 21/ मन्त्र 11
य उ॒दृची॑न्द्र दे॒वगो॑पाः॒ सखा॑यस्ते शि॒वत॑मा॒ असा॑म। त्वां स्तो॑षाम॒ त्वया॑ सु॒वीरा॒ द्राघी॑य॒ आयुः॑ प्रत॒रं दधा॑नाः ॥
स्वर सहित पद पाठये । उ॒त्ऽऋषि॑ । इ॒न्द्र॒ । दे॒वऽगो॑पा: । सखा॑य: । ते॒ । शि॒वत॑मा: । असा॑म ॥ त्वाम् । स्तो॒षा॒म॒ । त्वया॑ । सु॒ऽवीरा॑: । द्राघी॑य: । आयु॑: । प्र॒ऽत॒रम् । दधा॑ना: ॥२१.११॥
स्वर रहित मन्त्र
य उदृचीन्द्र देवगोपाः सखायस्ते शिवतमा असाम। त्वां स्तोषाम त्वया सुवीरा द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः ॥
स्वर रहित पद पाठये । उत्ऽऋषि । इन्द्र । देवऽगोपा: । सखाय: । ते । शिवतमा: । असाम ॥ त्वाम् । स्तोषाम । त्वया । सुऽवीरा: । द्राघीय: । आयु: । प्रऽतरम् । दधाना: ॥२१.११॥
अथर्ववेद - काण्ड » 20; सूक्त » 21; मन्त्र » 11
मन्त्र विषय - মনুষ্যকর্তব্যোপদেশঃ
भाषार्थ -
(ইন্দ্র) হে ইন্দ্র! [ঐশ্বর্যবান্ রাজন্] (উদৃচি) উত্তম স্তুতির মাঝে (দেবগোপাঃ) বিদ্বানদের দ্বারা রক্ষিত (যে) যে আমরা (তে) তোমার (সখায়ঃ) মিত্র হয়ে (শিবতমাঃ) অত্যন্ত আনন্দযুক্ত (অসাম) হই। (ত্বা) তোমার সহিত (সুবীরাঃ) বৃহৎ বীরের ন্যায় ও (দ্রাঘীয়ঃ) অধিক দীর্ঘ ও (প্রতরম্) অধিক শ্রেষ্ঠ (আয়ুঃ) জীবন (দধানাঃ) ধারণ করে আমরা যেন (ত্বাম্) তোমার প্রসংশা করি।।১১।।
भावार्थ - রাজা ও প্রজা নিজেদের মধ্যে প্রীতি/প্রেমপূর্ণভাব রেখে প্রচেষ্টা করুক, যেন সব মনুষ্য পুরুষার্থী বীর হয়ে সুখের সহিত পূর্ণ ভোগ করে।।১১।।
इस भाष्य को एडिट करें